درمان - براى نضج بلغم كه معمولا ده روز طول مىكشد قدما به شرح زير عمل مىنمودند . اول رازيانه و گلقند مىدادند ، سپس مسهل‌هائى كه پاك‌كننده مغز باشند مانند صبر زرد ، تربد ، انيسون ، مصطكى ، سقمونيا و نمك هندى از هريك به قدر كافى كوبيده و با عسل سرشته و به صورت حب به بيمار مىخورانيدند . حب‌هاى مشابه ديگرى مانند حب قوقايا ، حب صبر ، شبيار ، ايارج فيقرا و شحم حنظل نيز مورد استفاده قرار مىگرفتند . در صورت اقتضاء تنقيه شكر سرخ 10 ، گل خطمى 2 ، گل پنيرك 2 ، بابونه 2 ، رازيانه 2 ، سگبينج 2 / 1 ، ريوند چينى 2 ، سنامكى 2 ل و انغوزه 8 نخود مىكردند . براى بيرون كشيدن رطوبت و بلغم از سر و بينى اقدام به غرغره مىنمودند . چهارگونه غرغره به شرح زير مىباشد : 1 - محلول خردل و سكنجبين 2 - آميخته پودر خردل ، عاقرقرحا ، سعتر و پوست بيخ كبر يا انگبين 3 - محلول مرزنجوش خشك ، سعتر و صبر زرد به مقدار مساوى در انگبين عسلى 4 - محلول ايارج فيقرا . به عنوان بخور از جوشانده پودنه دشتى ، بابونه ، مرزنجوش ، اكليل الملك و سعتر ( شويد ) استفاده مىشد . از جمله مرهم‌هاى مؤثر ، مرهم فرفيون و روغن است كه سائيده آن را به هنگام درد به پيشانى مىماليدند . استفاده از انفيه عاقرقرحا ، فلفل و كندر و مانند آن نيز اثربخش است . قدما روغن شويد را با روغن بابونه و روغن بادام تلخ گرم كرده و در گوش مىچكانيدند . همچنين جند بيدستر و فرفيون را در روغن كنجد حل كرده در بينى مىريختند . اينجانب براى بيماران خود از روغنى كه ترتيب ساختش را خود مىدهم و بنام « روغن احمديه » نامگذارى كرده‌ام استفاده مىكنم . دستور تهيه اين روغن را در يادداشت‌هاى قبلى ذكر كرده‌ام . به دستور ذكرياى رازى بيمارى را كه به علت صداع سرد دچار بيخوابى مىگرديد با مالش روغن شويد بر سر و چكاندن آن در گوش درمان مىكردند . در نسخ قديم آمده